در راستای راهبری مؤثر مراحل پایانی پروژه مگاپارس و با هدف دستیابی به برنامهای منسجم و قابل اتکا برای بهرهبرداری، جلسه تخصصی بررسی و بازنگری جدول زمانبندی پروژه بهره برداری مگاپارس با حضور مدیرعامل، معاونین و عوامل و مدیران مرتبط برگزار شد.
به گزارش روابط عمومی
شرکت طرح و توسعه آریا عمران پارس، در جلسه تخصصی بررسی و بازنگری جدول زمانبندی
بهره برداری مگاپارس، ضمن بررسی آخرین وضعیت پیشرفت عملیات اجرايی، ابعاد مختلف
برنامه زمانبندی تکمیل پروژه، میزان انطباق عملکرد اجرایی با برنامههای پیشبینیشده
و الزامات باقیمانده تا مرحله بهرهبرداری مورد ارزیابی قرار گرفت.
یکی از محورهای کلیدی
این جلسه، تحلیل مسیر بحرانی پروژه (Critical Path Analysis) و شناسایی فعالیتهایی بود که هرگونه تأخیر در
اجرای آنها میتواند مستقیماً بر زمان نهایی بهرهبرداری تأثیرگذار باشد. در همین
چارچوب، ضرورت اولویتبندی فعالیتهای باقیمانده، بازنگری در توالی عملیات اجرایی
و استفاده حداکثری از ظرفیت همزمانسازی فعالیتها با هدف کاهش زمان تکمیل پروژه
مورد تأکید قرار گرفت.
همچنین گزارشی از وضعیت
تکمیل زیرساختها و تأسیسات مکانیکی و الکتریکی (MEP)، نصب و راهاندازی تجهیزات، هماهنگی میان بخشهای عمرانی و
تأسیساتی و الزامات فنی مرتبط با تحویل بخشهای مختلف پروژه به سمع و نظرمدیرعامل
شرکت رسید. دکتر نجفی، ضرورت برنامهریزی دقیق برای انجام تستهای عملکردی و
یکپارچه سیستمها، کنترل کیفیت، رفع نواقص احتمالی و حصول اطمینان از آمادگی
زیرساختها و تجهیزات برای ورود به مرحله بهرهبرداری را از مهمترین اقدامات لازم
برشمرد.
در بخش دیگری از جلسه،
موضوع مدیریت انحرافات زمانی و شناسایی گلوگاههای اجرایی مورد توجه قرار گرفت.
تأکید شد که برای دستیابی به زمانبندی واقعبینانه، صرفاً اتکا به درصد پیشرفت
فیزیکی کافی نیست و لازم است میزان پیشرفت هر فعالیت، منابع موردنیاز، وابستگیهای
اجرایی، محدودیتهای تأمین و ظرفیت عملیاتی پیمانکاران بهصورت مستمر پایش شود.
در جمعبندی جلسه، بر
ضرورت تدوین و تثبیت برنامه زمانبندی یکپارچه بهرهبرداری، تعیین نقاط عطف اجرایی،
تعریف مسئولیتهای مشخص برای فعالیتهای باقیمانده و استقرار سازوکار پایش مستمر
پیشرفت تأکید شد. همچنین مدیریت فعال ریسکهای اجرایی و اتخاذ اقدامات اصلاحی بهموقع،
بهعنوان الزامات اساسی کنترل زمان و کیفیت پروژه مورد توجه قرار گرفت.
پروژه مگاپارس در مرحلهای
قرار دارد که هماهنگی میان اجزای مختلف اجرایی، تأسیساتی و عملیاتی، نقشی تعیینکننده
در تحقق اهداف نهایی آن ایفا میکند. از این
منظر، مدیریت هوشمندانه مسیر منتهی به بهرهبرداری، علاوه بر تسریع در تکمیل
فعالیتها، مستلزم اطمینان از کیفیت اجرا، عملکرد صحیح سامانهها و آمادگی کامل
مجموعه برای ورود به چرخه بهرهبرداری است.